14-06-08

Was het nou verdediging? Of de waarheid?

Iedereen zei het. Iedereen zei dat Maaike zich enorm door Seppe liet doen. En dan niet op zo'n ik-manipuleer-je-manier. Neen. Op zo'n aantastelijke manier dat zelfs haar vijanden vreemd opkijken. Iedereen zei het. Achter haar rug, weliswaar, maar dan nog. Ík was haar beste vriendin, ík hoorde wat ze zeiden en ík zei het tegen haar. Deels omdat ik dat zelf ook vond. Een meisje moet zelfrespect hebben, en haar niet laten bepotelen door een of andere kwiet met een op hol geslagen libido. Dus ik zei het haar. Misschien op het verkeerde moment, maar ik zei het haar. Ik was niet zoals de rest, achter haar rug om praten over haar om vervolgens poeslief tegen haar te doen.

Om terug te komen op dat 'verkeerde moment', want dat was het wel degelijk. Ik zei het haar deze ochtend, zo nog geen halfuur geleden over de telefoon. We namen de filmavond van gisteren even door, en ik liet haar merken dat ik het absoluut niet fijn vond dat zij en Adam me gisteren in m'n gezicht aan het uitlachen waren toen ik netjes mijn bestelling voor nacho's opdreunde. Ik had van Jerre de opdracht gekregen om een nachomenu te bestellen, en ik wou dat even repeteren. Adam en Maaike stonden récht tegenover mij. En lachen dat ze deden. 'Autist' en 'Hyperkineet' waren nog nooit zo'n grappig onderwerp geweest, zeker niet als ze die woorden op mij projecteerden. Ha-ha. Niet grappig dus! haar uitleg? 'Jaa, maar het wás toch ook zo? Ik bedoel, zet je erover!' Ex-cu-ser moi?! Zo'n taal hoefde ik van mijn beste vriendin niet te dulden. Komaan, ze was toch zeker mijn moeder niet? Mijn God, ik voelde het koken in mezelf omdat ík altijd 'zet je erover' zeg. Niet tegen haar. Nóóit tegen haar. Of misschien een paar keer om te lachen. Maar haar 'zet je erover' was absoluut geen lachertje. Het kwam er bloedserieus uit, waarschijnlijk nog harder dan dat ze bedoelde. En dat deed zeer. De boodschap was overgekomen.

Toen begon ze plots over Seppe, en dat ik over de speelplaats had geschreeuwd dat 'Maaike zich niet mocht laten doen'. Ex-cu-ser moi -again-?! Mensen die mij kennen weten dat ik absoluut niet ga schreeuwen over een speelplaats om Maaike belachelijk te maken. Zo ben ik niet... Nee toch? Dus zei ik in het telefoongesprek dat dat toch wel zo was, dat ze zich liet doen door die freak-op-aantastelijk-gebied. Daarna legde ze botweg af. De kiestoon zinderde nog na in mijn oren en ik keek geschrokken op in de spiegel. Zo'n blik die herkende ik meteen, en ik wist dat die het begin zou betekenen van wat al vaker is voorgevallen. Het begin van iets zinloos eigenlijk, omdat het toch altijd terug goedkomt. Het begin van die typisch Maaike vs. Ellenruzies. En nu ik hier zit tet typen vraag ik me toch af;
Was dat van Seppe nou verdediging? Of was het wérkelijk zo?

12:16 Gepost door Liefs, Ellen! in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.