14-06-08

Wachten op.. Tja, op wát eigenlijk?

Oké, het is nu al 3 uur en 15 minuten geleden dat ze de telefoon figuurlijk tegen mijn hoofd heeft gegooid. Is Maaike echt zo'n koppig meisje? Bén ik zo'n koppig meisje? Op dat laatste weet ik beslist een antwoord: nee. Echt, koppig ben ik niet. Maar op dit vlak laat ik mij niet kennen. Een beetje met de witte vlag staan huppelen en om vergeving vragen? No way. Komaan zeg.
Maar langs de andere kant denkt zij er waarschijnlijk ook zo over.


Heel de voormiddag doe ik alsof het mij niets kan schelen en ik toch zoveel betere dingen te doen heb dan met Maaike in mijn hoofd te zitten. Maar stiekem hou ik mijn gsm zenuwachtig in het oog. Daarnet zat ik nog op mijn tapijtje de it-girl te lezen en mijn nagels een mooi arcancil-beigekleurtje te lakken. Mijn gsm lag op mijn kleerkast, en hoewel-ie normaal gezien mijn siamesetweelingvriendje is en ik en hij helemaal in elkaar zijn vergroeid, was hij nu mijn aartsvijand. Misschien haat ik hem nu nog wel harder dan dat ik Maaike haat. Hoewel... Wat is haten eigenlijk? The Killers schreeuwen nu in mijn oor dat ' Jealousy saints in the sea turnt'. Jaloezie? Nee, absoluut niet. Hoewel... Wat is jaloezie eigenlijk? En waarop moet ik dan jaloers zijn.. Op haar en Seppe? Ha-ha.

14:51 Gepost door Liefs, Ellen! in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.